Het jaar na de doorbraak: hoe moeilijk is het voor revelaties om opnieuw veel punten te scoren?
- Michiel Heps
- 3 uur geleden
- 5 minuten om te lezen
Het is zeer verleidelijk voor wielermanagers om de revelaties van vorig wielerseizoen in je ploeg te zetten. Renners als Fretin en Kubis zullen opnieuw veel punten pakken, toch? Wij zochten uit of het een goed idee is om voor die revelaties te kiezen.
Kubis, Fretin en Moschetti waren verrassende puntenpakkers in 2025.
Met Tadej Pogacar, Mathieu van der Poel of Wout van Aert maak je het verschil niet. Het merendeel van de wielermanagers heeft de absolute toppers in de ploeg gezet. Met Milan Fretin, Lukas Kubis of Nils Eekhoff kon je je in 2025 wél onderscheiden. Veel punten voor weinig geld. Een succesrecept. Maar leveren die ingrediënten nog wel hetzelfde resultaat op?
Wie goed presteert, stijgt in waarde. Dat is ook het geval voor de revelaties van vorig jaar. Wie vorig jaar nog twee miljoen betaalde voor Kubis is dit jaar vier miljoen kwijt. De waarde van Paul Magnier steeg dan weer van vijf naar zeven miljoen. En ook voor Fretin mogen wielermanagers dieper in hun buidel tasten. De snelle man van Cofidis ging van drie naar vijf miljoen. Niet meer diezelfde no-brainer.
Nu een nieuwe editie van de Sporza Wielermanager voor de deur staat, rest de vraag: waren zij one season wonders of bevestigen zij in het jaar na hun doorbraak? Om dat uit te spitten, doken wij in het puntenarchief om te zien hoe eerdere revelaties het ervan afbrachten in het jaar na hun doorbraak. Een overzicht van de afgelopen seizoenen.
2025
Wie vorig jaar koos voor Lukas Kubis (66 punten – 2M), Milan Fretin (149 punten - 3M), Nils Eekhoff (99 punten - 3M) of Matteo Moschetti (123 punten - 4M) zal zich in de handen hebben gewreven. Zij sloten het wielervoorjaar af met een mooi puntentotaal en waren hun lage prijs meer dan waard.
De verrassingen van 2025 hopen dat kunststukje te herhalen in 2026. Met de vorm van Lukas Kubis lijkt het alleszins pluis te zitten. De Slovaak van Unibet Rose Rockets toonde in Franse en Spaanse voorbereidingskoersen dat hij opnieuw mee zal bikkelen om de dichte ereplaatsen.
Ook Milan Fretin stak zijn neus al aan het venster dit jaar. In de openingsetappe van de AlUla Tour moest hij in een massasprint enkel Jonathan Milan voor zich dulden. Daarna verdween hij meer naar de achtergrond.
Over Nils Eekhoff zal u dit jaar de kop niet hoeven te breken. De winnaar van Nokere Koerse werd onlangs geopereerd aan zijn bekkenslagaders en zal nog een tijdje out zijn.
Andere verrassende puntenpakkers zoals Matteo Moschetti, Luke Lamperti (94 punten – 4M), Florian Vermeersch (123 punten – 4M) of Paul Magnier (116 punten – 5M) bewezen al over goede benen te beschikken. Bevestigen zij in 2026 hun uitstekende 2025?
2024
Dé revelatie van het voorjaar in 2024 was zonder twijfel Nils Politt. De Duitse hardrijder reeg in dat jaar de ereplaatsen aaneen. Tweede in de Omloop, derde in de Ronde, vierde in Roubaix en zevende in de E3. Goed voor 222 punten in de eindrangschikking van Sporza. Menig wielermanager zette de renner van UAE het jaar erop in het team, maar die gok draaide uit op een flop. Met amper vijftien punten, waarvan de meeste als ploegmaat, kon hij de torenhoge verwachtingen niet inlossen. Het jaar van de bevestiging werd het jaar van de ontnuchtering.
Wie zich ook plotseling opwierp als grote puntenpakker was Luca Mozzato. De Italiaan won de Bredene Koksijde Classic en werd zelfs tweede in de Ronde van Vlaanderen. Voor een democratisch prijsje leverde hij zo 176 punten op. Bevestigen in 2025 dan? Helaas. Net zoals Nils Politt kon hij geen top 10-notering meer rijden.
Politt en Mozzato waren geen onbekenden voor de modale wielerfan. Wie dat wel waren op dat moment waren Jonas Abrahamsen en Antonio Morgado. De Noor verraste door sterke resultaten te rijden in Dwars door Vlaanderen en de E3. Dat leverde wielermanagers toen 88 punten op. De Mexicaan deed daar als new kid on the block een schep bovenop. 'Zorro' knalde naar een eindtotaal van 105 punten. Dan is het woord revelatie wel op zijn plaats.
Jammer genoeg was 2025 ook voor hen geen bevestigingsjaar. Abrahamsen schraapte amper vijftien punten bij elkaar, Morgado deed niet veel beter met 49 punten.
2023
In het wielervoorjaar van 2023 was er een frêle Ier die iedereen verbaasde in de Ardennenklassiekers. Met sterke resultaten in de Brabantse Pijl (tweede), de Amstel Gold Race (tweede) en Luik-Bastenaken-Luik (vierde) verraste Ben Healy vriend en vijand. Een nieuwe publiekslieveling was geboren. In amper vier koersen verzamelde hij maar liefst 168 punten.
Maar u raadt het al, in het voorjaar van 2024 vertolkte Ben Healy een figurantenrol. Zijn sterke prestaties kregen geen navolging en hij eindigde dat jaar met amper veertien punten in de Sporza Wielermanager.
Naast de Ier maakten ook Milan Menten (99 punten), Mattias Skjelmose (84 punten) en Oier Lazkano (68 punten) indruk. Zij kleurden de wedstrijden op Belgische wegen en dat liet het beste verhopen voor het jaar nadien. Maar niets is minder waar.
Met respectievelijk 29, 7 en 51 punten konden zij de hoge verwachtingen niet invullen in het jaar na hun doorbraak. De vloek van de bevestiging?
2022
Het hoge verwachtingspatroon voor revelaties in het jaar na hun doorbraak lijkt eerder verlammend te werken. Ook voor Biniam Girmay was dat het geval na zijn grand cru-jaar in 2022. De Eritreeër schreef geschiedenis door als eerste Afrikaanse renner Gent-Wevelgem te winnen. In de E3 en Milaan-Sanremo liet hij ook flarden van zijn talent zien. Met 131 punten schaarde hij zich bij de beste renners van dat voorjaar.
Girmay voegde het jaar nadien extra Vlaamse koersen toe aan zijn programma, maar dat leverde niets op. Hij sprokkelde amper drie punten bij elkaar. Een tegenvaller.
Een Brits duo van Ineos dan maar? Met Ben Turner en Magnus Sheffield leek de formatie een sterke basis te hebben gelegd om succes op te bouwen. Turner eindigde vierde in de Brabantse Pijl, achtste in Dwars door Vlaanderen en elfde in Roubaix. Sheffield kon als 19-jarige knaap zelfs winnen. In de Brabantse Pijl bleef hij onder andere Pidcock, Evenepoel en Wellens voor.
Het voorjaar van 2023 draaide voor de Britse goudhaantjes uit op een sisser. Opnieuw geen bevestiging.
Gelukkig zijn er altijd uitzonderingen op de regel. Wie de vloek van de bevestiging kon doorbreken, is Arnaud De Lie. In zijn allereerste jaar bij de profs buffelde de Stier van Lescheret naar enkele knappe ereplaatsen, goed voor 93 punten in totaal. In het jaar dat volgde, deed hij nog beter. Met sterke resultaten in de Omloop, Kuurne en Dwars door Vlaanderen leverde hij de believers 133 punten op. Eureka!
Conclusie
Doorbreken en bevestigen in het jaar daarop: het blijkt geen sinecure. Vraag dat maar aan onder andere Politt, Healy en Girmay. Kunnen we er dan vanop aan dat Kubis, Fretin en Moschetti hetzelfde lot beschoren zijn? Dat niet.
Arnaud De Lie is het levende bewijs dat je het verhoogde verwachtingspatroon kan waarmaken. Maar hij lijkt eerder de uitzondering dan de regel.
De revelaties van 2025 dan maar links laten liggen? Dat is de hamvraag. De geschiedenis wijst uit dat bevestigen moeilijk is, maar niet onmogelijk. Aan jullie de keuze!
LEES OOK. Alle rennersprogramma's van 2026